เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 กายาวิญญาณเซียน
ฝุ่นควันสงบลง
โลหิตและเปลวเพลิงภายในถ้ำค่อยๆ สลายไป
ลูกอ่อนไป๋เจ๋อกระโดดโลดเต้นเข้ามาคลอเคลียข้างกายฉู่เหลียง แล้วเริ่มวิ่งวนรอบตัวเขาอีกครั้ง ดูท่าทางตื่นเต้นยิ่งนัก ราวกับว่าการถูกทุบตีเมื่อครู่มิได้เจ็บปวดอันใดเลย
เจียงเสี่ยวไป๋ร่อนกายลงข้างฉู่เหลียงอย่างแผ่วพลิ้วเช่นกัน นางเอ่ยถามเสียงเบา “เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่”
“ข้าไม่เป็นไรขอรับ” ฉู่เหลียงส่ายหน้า “แล้วศิษย์พี่เจียงเล่า”
“ข้าก็ไม่เป็นไร” สีหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋ยังคงเรียบเฉย ไม่เหมือนผู้ที่เพิ่งผ่านพ้นเคราะห์กรรมความเป็นความตายมาแม้แต่น้อย
แท้จริงแล้ว เวลานี้ฉู่เหลียงรู้สึกว่า กิ้งก่ายักษ์ตัวนี้ไม่อาจสังหารนางได้เลยตั้งแต่แรก
สัตว์อสูรระดับที่ห้าระยะสูงสุด ฟังดูแล้วการสังหารผู้บำเพ็ญระดับที่สี่ผู้หนึ่งย่อมไร้ข้อกังขา
แต่ทว่าคนผู้นี้คือเจียง... เอ่อ ศิษย์พี่เจียงเยว่ไป๋ผู้ไม่ประสงค์จะเปิดเผยนาม