กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 รูดทรัพย์ศพหรรษา
“ฉู่เหลียง!” ซ่งชิงอีร้องเรียกด้วยน้ำเสียงโศกเศร้า
นางวิ่งสองสามก้าวมาถึงข้างกายของฉู่เหลียงที่แววตาหม่นแสง กำลังคิดจะร่ำไห้ พลันสังเกตเห็นถึงความผิดปกติสายหนึ่ง
เอ๊ะ?
'ตนขยับได้แล้วรึ?'
ขณะกำลังกังขาอยู่นั้น ก็เห็นดวงตาอันกระจ่างใสคู่นั้นของฉู่เหลียงเบื้องหน้า พลันกลอกไปมาอีกครา กลับมาเปล่งประกายมีชีวิตชีวาอีกครั้ง
“เฮ้อ...” ฉู่เหลียงผ่อนลมหายใจยาว ล้มพับลงกับพื้น
ชั่วขณะแห่งแสงสายฟ้าแลบหินประกายไฟเมื่อครู่ นับได้ว่าเป็นชั่วพริบตาที่หวาดเสียวเฉียดตายที่สุดในชีวิตของเขาจนถึงบัดนี้
นับตั้งแต่ถูกชายชุดดำพาเข้ามาในกระท่อมหญ้า และได้เห็นค่ายกลดูดดวงจิตนั้น ความคิดอันอาจหาญข้อหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในใจของเขา