กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 เจ้าเคยเห็นเมืองเยี่ยนเจียวตอนยามอิ๋นหรือไม่?
ค่ำคืนนี้หลินเป่ยฝันหวานตื่นหนึ่ง
เขาฝันว่าตนยังคงอยู่ภายในหอจันทราหลากสี แม่นางคนงามผู้อ่อนโยนดั่งสายน้ำประคองตนล้มตัวลงนอนในม่านแพรสีชาด ค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนทีละชิ้น หนึ่งชิ้น สองชิ้น สามชิ้น... จากนั้นจึงค่อยๆ นั่งลงบนร่างของเขา ต่อมาก็เริ่ม...
ตบหน้าเขา
สะบัดมือฟาดฝ่ามือใส่ฉาดแล้วฉาดเล่า
เพียะ เพียะ เพียะ...
“เอ๊ะ? เอ๊ะ? ทำอะไร ทำอะไรกัน?” หลินเป่ยใช้สองมือดิ้นรนสะเปะสะปะ อยู่ครู่ใหญ่ถึงได้เบิกตากว้างขึ้นมา
จากนั้นจึงค่อยพบว่า ที่แท้มิใช่เพียงแค่ฝัน แต่มีบางสิ่งกำลังตบเขาอยู่จริงๆ!