เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 พวกเจ้าไปเป็นคนเฝ้าประตูก็แล้วกัน
แปะๆๆ
ด้านนอกมีเสียงเคาะประตูดังแว่วมาอีกครา
“เข้ามา” เหยียนเสี่ยวหู่ขานรับไปคำหนึ่ง น้ำเสียงแฝงความตึงเครียดอยู่บ้าง
“นายน้อยเหยียน...” ผู้ที่ก้าวเข้ามาคือแม่เล้าผู้มีท่วงท่าดั่งกิ่งหลิวลู่ลม นางบิดส่ายเอวบางเดินนวยนาดเข้ามาในห้อง “ไอ้หยา โหรวอีบ้านเราช่างบังเอิญจริงๆ เพิ่งจะมีนายท่านขุนนางผู้หนึ่งนัดพบนาง เท้าหน้าเพิ่งก้าวเข้าไป เท้าหลังท่านก็มาถึงพอดี พวกเราเปิดประตูทำการค้า ย่อมไม่อาจขับไล่แขกเหรื่อได้ใช่หรือไม่... เช่นนี้คงต้องรบกวนท่านรอสักประเดี๋ยว โหรวอีรับรองทางนั้นเสร็จแล้วจะรีบมาหาทันทีเจ้าค่ะ”
แม่เล้าเอ่ยพลางเดินตรงมาทางเหยียนเสี่ยวหู่ ทว่าเหยียนเสี่ยวหู่กลับคล้ายมิได้ฟังคำพูดของนาง เพียงจับจ้องฝีเท้านางเขม็ง ดั่งหวาดกลัวนางจะเข้าใกล้ตนยิ่งนัก