เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 ขอเงิน
“ชางจื่อเหลียงผู้นั้น เป็นลูกชายของเจ้าขุนเขาชางแห่งขุนเขาเมฆาไกล” เมื่อออกจากโถงถ่ายทอดกระบี่ สวีจื่อฉิงก็พึมพำกล่าวกับฉู่เหลียง “ปกติมักจะอาศัยบารมีที่พ่อของเขาเป็นเจ้าขุนเขา วางท่าราวกับตนเองเก่งกาจนักหนา ข้าไม่ชอบเขามาตลอด แต่เขากลับชอบมาป้วนเปี้ยนข้างกายข้า น่ารำคาญจะตายไป”
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้
ชางซูเหวินเจ้าขุนเขาแห่งขุนเขาเมฆาไกลเป็นผู้บำเพ็ญบัณฑิตคนหนึ่งบนสู่ซาน เคยมีชื่อจารึก ณ โถงสุภาพชนเจียงหนาน ก็นับว่ามีชื่อเสียงเลื่องลือทั่วยุทธภพ... ลูกชายของเขาดูแล้ว ไม่ได้ความเอาเสียเลยจริงๆ
กำลังคิดอยู่ ก็เห็นแสงอัคคีสายหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ราวกับดาวตก พุ่งตรงไปยังทิศทางของขุนเขากระบี่เงิน
แววตาของฉู่เหลียงพลันเป็นประกายขึ้นมาทันใด
“ศิษย์น้องหญิงจื่อฉิง น่าจะเป็นท่านอาจารย์ของข้ากลับมาแล้ว ข้าขอตัวกลับไปต้อนรับก่อน” ฉู่เหลียงกล่าว