เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 ฉู่เหลียงผู้นี้ ยอดเยี่ยม!
สวีจื่อฉิงคงรังเกียจว่าพื้นดินสกปรกอยู่บ้าง ไม่อยากนั่งลงไป จึงยืนอยู่ด้านข้าง เมื่อครู่เด็กสาวเดินอยู่ตรงกลางขบวนมาตลอด ได้รับการปกป้องจากทุกคน ย่อมไม่เหน็ดเหนื่อย และไม่จำเป็นต้องปรับลมหายใจเท่าใดนัก
ยามนี้ทุกคนนั่งสมาธิเดินลมปราณ นางจึงรู้สึกเบื่อหน่ายอยู่บ้าง ดวงตากลมโตเป็นประกายกลอกซ้ายขวา กวาดมองทิวทัศน์รอบด้านในป่าดงดิบ
ทันใดนั้น ใบไม้เบื้องหน้าพลันสั่นไหว คล้ายมีสิ่งใดบางอย่างขยับไหวรางๆ นางรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง จึงเพ่งสายตามองดู
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเสียดสีดังสวบสาบ ฟึ่บเดียว คางคกสีครามเข้มขนาดเท่าฝ่ามือตัวหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาจากใต้ใบไม้! ดวงตาปูดโปน น่าเกลียดและดุร้าย
สิ่งนี้มิใช่อสูร จึงมิได้ถูกจิตตระหนักรู้ของฟางถิงตรึงไว้ จึงได้เข้ามาใกล้ขอบเขตที่ทุกคนอยู่