เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 ฉู่เหลียง
“สวัสดี ข้าชื่อฉู่เหลียง”
เด็กหนุ่มในชุดแพรรัดแขนเสื้อนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ รูปร่างของเขาค่อนข้างผอม จอนผมสองข้างยาวปรกไหล่ ผิวพรรณขาวหมดจด คิ้วตาแจ่มใส ใบหน้าดูอ่อนเยาว์คล้ายเด็ก ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มชวนให้ผู้คนเอ็นดู กำลังแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“คารวะคุณชายฉู่ ข้าน้อยมีนามว่าอีเหนี่ยนหงเจ้าค่ะ”
ตรงข้ามกันนั้น คือสตรีร่างบอบบางชดช้อย ปิ่นทองปักมวยผมดั่งเมฆา ใบหน้างดงามดั่งดอกท้อ กำลังใช้ชายแขนเสื้อบดบังใบหน้าแย้มยิ้ม เผยให้เห็นดวงตากลมโตเป็นประกายคู่หนึ่ง
ตรงกลางเป็นโต๊ะอาหารเลิศรส ครบครันทั้งสีสันและกลิ่นหอม สถานที่ที่อยู่เป็นหอศาลาที่ตกแต่งอย่างประณีตงดงาม แสงเทียนสว่างไสว ฉากกั้นวาดภาพทิวทัศน์ ม่านแพรแดงทอดตัวลงมาแผ่วเบา
“ชื่อของแม่นางฟังดูแล้ว... ช่างงดงามยิ่งนัก” ฉู่เหลียงยิ้มพลางกล่าว