บทที่ 167: ชนะแล้ว!

บทที่ 167: ชนะแล้ว!

ตูมสนั่น!

เพียงชั่วลมหายใจเดียว ศีรษะ แขน ไหล่ และหน้าอกของพวกมันก็พังถล่มลงมา กลายเป็นกองเศษหินเกลื่อนพื้น

【ทหารมรรคาศิลายักษ์พันภูผา】แพ้แล้วงั้นเหรอ?

นักเรียนและอาจารย์ทุกคนที่กำลังรับชมต่างก็ชะงักงัน ราวกับไม่อาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้

แม้แต่รองผู้อำนวยการฝ่ายปกครองก็ยังอึ้ง เขาอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างโดยไม่รู้ตัว

“หา?!”

เขารู้สึกว่าสมองระดับสี่ของตัวเองยังประมวลผลข้อมูลมากมายขนาดนี้ไม่ทันในชั่วพริบตา

ทำไมสถานการณ์ถึงพลิกกลับกะทันหันแบบนี้?

เขามองไม่เข้าใจเลย!