บทที่ 149: ภูมิทัศน์มหัศจรรย์แห่งฟ้าดิน【หน่อบ่มนภาทอง】

บทที่ 149: ภูมิทัศน์มหัศจรรย์แห่งฟ้าดิน【หน่อบ่มนภาทอง】

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ดาบสามคมสองคมดาบก็กลับมาอยู่ในมือของฉู่หวน

เขาเพียงก้าวเท้าขวาไปข้างหน้าแล้วตะโกนว่า “เมฆตีลังกา!”

หน่อบ่มนภาทองบนท้องฟ้าสั่นสะท้านไปทั้งตัวทันที มันคิดจะหนีไปตามสัญชาตญาณ แต่พอเห็นดาบสามคมสองคมดาบในมือของฉู่หวน สุดท้ายก็ยังค่อยๆ ขยับตัวลอยลงมาอยู่ใต้เท้าของเขา

ฉู่หวนรู้สึกราวกับมีบางอย่างกำลังยกร่างเขาขึ้น เขาเหยียบอยู่บนหน่อบ่มนภาทอง พื้นผิวของมันนุ่มนิ่มและสบายอย่างมาก

แถมเขายังพบว่าด้านบนนี้น่าจะใช้เพาะปลูกได้ด้วย

ระหว่างก้อนเมฆแต่ละก้อน มีแปลงเพาะปลูกที่ประกอบขึ้นจากก้อนเมฆสีทอง และมีต้นอ่อนสีเขียวแทงยอดขึ้นมา