กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 107: แนวหน้า
เมื่อทหารมรรคาจำนวนมากออกมาเข้าแถวเตรียมพร้อม บนเรือรบน้ำเต้าก็พลันปล่อยแสงเร้นลับสายหนึ่งออกมา
แสงเร้นลับสาดส่องลงบนร่างของทหารมรรคาจำนวนมาก ร่างของพวกเขาพลันหายวับไปจากจุดเดิม
ฉู่หวนเงยหน้ามองเรือรบยักษ์อันน่าสะพรึงกลัว พลางพึมพำว่า “ลาก่อน โม่หมาน หยางเจี่ยน”
นักเรียนจำนวนมากต่างยืนส่งทหารมรรคาของตัวเองจากไป การจะตั้งหลักบนแนวหน้าได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งและโชคของทหารมรรคาพวกนั้นแล้ว!
จ้าวเทียนอวี่โบกแขนทั้งน้ำตาคลอ “ต๋าจี่ อย่าทำให้ฉันขายหน้านะ!”
ไป๋เซิ่งเองก็ขอบตาแดงก่ำ “จินจง อย่างน้อยก็ต้องเก่งกว่าทหารมรรคาเซียนจิ้งจอกพวกนั้นให้ได้นะ!”
จ้าวเทียนอวี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนหันไปถลึงตามองไป๋เซิ่งอย่างเดือดดาล