บทที่ 100: ตรามรรคาถ้ำหุบเขาปราบมารจักรพรรดิเป่ย

บทที่ 100: ตรามรรคาถ้ำหุบเขาปราบมารจักรพรรดิเป่ย

ภายในห้วงมิติอันมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด มีต้นไม้เทพสูงใหญ่ค้ำฟ้าค้ำดินต้นหนึ่งกำลังเปล่งแสงสีเทาอมเขียวเลือนราง ส่องสว่างพื้นที่โดยรอบ ทว่าบริเวณที่ไกลออกไปยังคงมืดสนิท

ภายในขอบเขตที่ต้นไม้เทพส่องสว่าง ปราณวิญญาณหลากสีสายแล้วสายเล่ากำลังลอยพล่านอย่างอิสระ เดี๋ยวปรากฏเดี๋ยวเลือนหาย

ผืนดินตรงจุดที่ต้นไม้เทพหยั่งรากประกอบขึ้นจากเนื้อเลือดนับไม่ถ้วนที่กำลังเต้นตุบๆ ให้ความรู้สึกลึกลับประหลาด

แม้ต้นไม้เทพจะสูงใหญ่ แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนพลังชีวิตเหือดแห้งไปจนหมด เหลือเพียงพลังชีวิตริบหรี่ที่กำลังฟื้นตัวอย่างเชื่องช้า