บทที่ 95: 【พิรุณเหรียญทอง】แผ่ไปทั่วแดนสุขาวดี

บทที่ 95: 【พิรุณเหรียญทอง】แผ่ไปทั่วแดนสุขาวดี

แดนสุขาวดีน้ำเต้าม่วงทอง

ฉู่หวนมองแปลงนาและคันดินที่จัดเตรียมและไถพรวนเรียบร้อยแล้วอย่างพึงพอใจ

เบื้องหน้าคือกองมูลสัตว์ เถ้าพืช และซากสัตว์ปริมาณมหาศาลที่กองรวมกันสูงราวกับภูเขาลูกย่อมๆ

เขาร่าย【วิชาเวทขั้นสูงคุณสมบัติปฐพี】【เวทบำรุงผืนดิน】ด้วยมือเดียว ทันใดนั้น กองมูลตรงหน้าก็ถูกแสงสีเหลืองที่พวยพุ่งขึ้นจากผืนดินกลืนหายไป

ไม่นานนัก สิ่งเหล่านั้นก็กลายเป็นเม็ดสีดำอมน้ำตาลขนาดเท่าเมล็ดถั่วเหลือง โดยไม่มีกลิ่นเหม็นแม้แต่น้อย

“โม่หมาน หยางเจี่ยน เก็บปุ๋ยพวกนี้ให้ดี ตอนปลูกต้นกล้าน้ำเต้าค่อยนำไปโรยลงในดิน”

“ครับ!”

โม่หมานกับหยางเจี่ยนเริ่มบรรจุปุ๋ยกองมหึมาตรงหน้าใส่ถุง แล้วนำไปกองไว้ข้างภูมิทัศน์มหัศจรรย์【สุริยาส่องภูผาทอง】ในแดนสุขาวดี