บทที่ 90: น้ำเต้าหอมข้าวเกล็ดมังกรกับอันดับ

บทที่ 90: น้ำเต้าหอมข้าวเกล็ดมังกรกับอันดับ

ฉู่หวนพยายามปรับมือเท้าอยู่หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ยังเผลอเดินมือเท้าข้างเดียวกันอยู่ดี

จ้าวเทียนอวี่เดินเข้ามาตบไหล่ฉู่หวน พลางพูดด้วยดวงตาที่แดงก่ำว่า

“พอเถอะ พี่หวน ยิ่งพยายามก็ยิ่งน่าสงสารนะ!”

ไป๋เซิ่งใช้มือข้างหนึ่งปิดปากพลางส่ายหน้าไม่หยุด “พี่หวน ไม่นึกเลยว่านายจะทำเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ แถมยังนึกถึงพวกเรา แล้วยังยอมขายหน้าอย่างหนักเพื่อไม่ให้พวกเรารู้สึกแย่ นายลำบากแล้ว ฮือๆ ซึ้งเกินไปแล้ว!”

ฉู่หวนยอมรับว่ากำหมัดแน่นขึ้นมาอีกครั้ง จนอยากชกเจ้าสองคนนี้ให้ตายไปเลย

แปลกจริงๆ พอเขาไม่ได้จดจ่ออยู่กับมือเท้า กลับเดินได้เป็นปกติ ไม่เดินมือเท้าข้างเดียวกันอีกต่อไป

ปึก! ปึก!