บทที่ 75: มารสวรรค์สามตน

บทที่ 75: มารสวรรค์สามตน

หยางเจี่ยนกับโม่หมานเร่งเดินทางมาตลอดทาง ไม่นานก็เดินทางมาถึงหน้าภูเขาสูงลูกหนึ่ง

ภูเขาสูงทั้งลูกดูหม่นหมองภายใต้แสงสีเทา ไม่เห็นความพิเศษแม้แต่น้อย

โม่หมานถามอย่างสงสัยว่า “แน่ใจนะว่านี่คือ【ภูมิทัศน์มหัศจรรย์แห่งฟ้าดิน】ที่เจ้านายพูดถึง?”

หยางเจี่ยนคืนร่างจากเสือดาวเป็นมนุษย์ เขากวาดตามองภูเขาลูกนี้รอบหนึ่ง ก่อนพยักหน้าอย่างมั่นใจ

“เจ้านายบอกว่า สถานที่ที่มี【ภูมิทัศน์มหัศจรรย์แห่งฟ้าดิน】ต้องมีความพิเศษอยู่แน่นอน ตรวจสอบได้ง่ายมาก นายไม่รู้สึกเหรอว่าตั้งแต่เรามาถึงที่นี่ ปราณวิญญาณก็ดูคึกคักขึ้นมาก?”

โม่หมานเกาศีรษะอย่างกระอักกระอ่วนแล้วพูดว่า “แค่กๆ ฉันไวต่อปราณมารเท่านั้น!”

หยางเจี่ยนส่ายหน้าเบาๆ สีหน้ายังคงสงบนิ่ง “ฟังฉันก็พอ!”