กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 17: น้ำเต้าเมล็ดพันธุ์ธัญพืช—น้ำเต้าหอมข้าวขั้นสอง!
ตอนนั้นฉู่หวนเห็นว่าจ้าวเทียนอวี่กับไป๋เซิ่งก็มาถึงแล้ว คนหนึ่งใช้ผ้าสีดำห่อน้ำเต้าของตัวเองเอาไว้ ส่วนอีกคนถึงกับมามือเปล่า เห็นได้ชัดว่าพวกเขาซ่อนน้ำเต้าไว้ในแดนสุขาวดี ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ กันสุด ๆ
ฉู่หวนทักทายว่า “น้ำเต้าที่พวกนายเพาะเป็นยังไงบ้าง มั่นใจไหม?”
จ้าวเทียนอวี่เผยรอยยิ้มสดใสทันที ก่อนพูดอย่างฮึกเหิมว่า “รอดูได้เลย เดี๋ยวอย่าตกใจจนตาถลนล่ะ!”
พูดจบ เขาก็ใช้มือกระชับผ้าที่ห่อน้ำเต้าของตัวเองให้แน่นขึ้นอีก กลัวว่าจะมีใครเห็นเข้า
ไป๋เซิ่งเองก็พูดจาโอ้อวดไม่หยุดว่า “ฟ้าดินนี้มีฉันเป็นหนึ่ง! ถ้าฉันลงมือ รับรองว่าคว้าชัยแน่นอน!”