เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งต้าป่าวเบิ่งตามองโก่วตั้นพยุงเยี่ยนจื่อออกไป ในใจรู้ดีว่าตนยากจะหนีพ้นการเอาคืน จึงได้หลบหนีออกไปข้างนอก
โก่วเซิ่งเลิกงานกลับมาเห็นแม่และน้องชายถูกทุบตี ความโกรธแค้นในใจย่อมจินตนาการได้
คนบัดซบอย่างมันยังกล้าก่อเรื่องก่อราว ดูทีคงขาดการสั่งสอน
ถือไม้ตะบองเดินหาหัวหมู่บ้านท้ายหมู่บ้านก็ไม่พบคน รอจนถึงกลางดึกก็ยังไม่เห็นซ่งต้าป่าวกลับมา จนถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความโมโห
ที่แท้ มันก็ยังรู้จักกลัวอยู่บ้าง
รอดูว่ามันจะหลบอยู่ข้างนอกได้นานสักเท่าใด ยังคิดจะกลับบ้านหลังนี้อยู่อีกหรือไม่
เช้าตรู่ตื่นออกไปทำงาน กำชับโก่วตั้นว่าหากเห็นพ่อกลับมาให้ไปบอกเขาที่ร้านคำหนึ่ง
ทั้งยังกำชับคนทั้งสองให้ระวังตัวไว้ อย่าได้ถูกมันรังแกเอาอีก
สองวันติดต่อกันเงียบสงบเป็นอย่างยิ่ง คนในหมู่บ้านล้วนไม่มีใครรู้ว่าซ่งต้าป่าวหลบไปอยู่ที่ใด