ตอนที่ 279 พ่อลูกบาดหมาง

วันชิวอิดวันนี้ฟ้าโปร่งแดดยิ่งนัก หลังคารวะปีใหม่ทั่วทุกแห่งในหมู่บ้านเสร็จสิ้น ตู้เฉี่ยวเหนียงก็ตั้งโต๊ะในลานเรือน ยกอาหารว่างนานาชนิดออกมาวาง

คนทั้งเด็กผู้ใหญ่นั่งกันจนเต็มลานเรือน

ยามที่ซ่งฉางฟู่เดินตามมาถึงกำลังครึกครื้นพอดี จึงยิ้มพลางเอ่ยทอดถอนใจขึ้นประโยคหนึ่ง “ตระกูลซ่งของพวกเรานับวันยิ่งเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว”

ท่านปู่ซ่งทักทายคนในหมู่บ้านที่มาคารวะปีใหม่ถึงเรือนเสร็จสิ้น ก็รีบร้อนละล้าละลังมาดูเหลนชายคนโต

ครั้นได้ยินจึงต่อคำไปประโยคหนึ่ง “มันก็ต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว วันหน้ายังจะยิ่งเจริญรุ่งเรืองขึ้นไปอีก”

อุ้มเด็กเล็กไว้ในอ้อมอก ริ้วรอยย่นบนใบหน้าของท่านปู่ซ่งแย้มยิ้มจนเหมือนดอกไม้บาน “เจ้าเด็กน้อยนี่เหตุใดถึงดูเท่าไรก็ไม่เบื่อกันนะ”

ซ่งฉางฟู่ยื่นหน้าเข้าไปดู ยิ้มพลางเอ่ยชมขึ้นหนึ่งคำ “หน้าตาคมคายยิ่งนัก”