ตอนที่ 267 ยืมเงินแล้วอาละวาด

เฉิงเหลียนยิ้มแป้นตอบกลับ “สวมไว้ข้างนอกเปื้อนง่าย สวมทับไว้ข้างในเสื้อคลุมสั้นดีกว่า”

ทุลักทุเลสวมจนเสร็จ ใครจะรู้ว่าเดินไปได้สองก้าวก็เริ่มถอดอีก

สี่เยวี่ยจ้องมองเขาเขม็ง เอ่ยถาม “นี่เจ้าทำอะไรอีกล่ะ”

เฉิงเหลียนเอ่ยตอบพลางถอดเสื้อกั๊กบุฝ้ายออกแล้วสวมทับนอกเสื้อคลุมสั้นใหม่อีกครา “ข้าต้องให้คนอื่นดู นี่เป็นพี่สะใภ้คนใหม่ทำให้”

สี่เยวี่ยหัวเราะ ฮวนเอ๋อร์เอามือกุมขมับ “นี่มีอะไรกันให้อวดกัน”

“พี่สาวดีต่อข้า ข้ามีความสุข”

กล่าวจบ ก็ฉีกยิ้มเบิกบานเดินจากไปอย่างลำพองใจ

สี่เยวี่ยทั้งขบขันทั้งรู้สึกสะเทือนใจ

ครอบครัวตนยามหนีภัยสงครามแม้จะลำบากยากเข็ญ ทว่าก็มิเคยต้องทนหนาวเหน็บ

ยากจะจินตนาการได้เลยว่าวันเวลาที่ทั้งหนาวทั้งหิวนั้น พวกเขาอดทนผ่านมาได้อย่างไร