เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เก๋อเทียนตงกลับมาแล้วก็ออกไปถึงสองครา กัวจวงรอจนร้อนใจอยู่นานแล้ว ครั้นเห็นเขาชำระล้างหน้าตาเสร็จก็จัดแจงกล่องใส่อาหารด้วยอารมณ์เบิกบานยิ่ง
ผิดจากยามปกติที่ทุ่มเทจิตใจให้กับการศึกษาเล่าเรียน คำตักเตือนจึงหลุดออกจากปากทันที
“น้องเก๋อ ความขยันของเจ้าข้าผู้เป็นพี่เห็นประจักษ์แก่สายตา ในเมื่อมีความทะเยอทะยาน ก็มิควรมาพะวงเรื่องความรักใคร่ของหนุ่มสาว”
“ต้องรู้ไว้ว่าพลังจิตของคนเรานั้นมีขีดจำกัด ดูแลสิ่งนี้ได้ย่อมต้องสูญเสียสิ่งนั้นไป ควรถือเกียรติยศจากการสอบเป็นสำคัญ สิ่งอื่นล้วนเป็นเรื่องรอง”
เก๋อเทียนตงเงยหน้าขึ้นด้วยความฉงน “ข้าเพิ่งออกไปเพียงรอบเดียว เหตุใดพี่กัวจึงกล่าวเช่นนี้เล่า”
“การศึกษาเล่าเรียนก็ต้องยืดหยุ่นผ่อนปรนให้พอเหมาะ มิอาจเอาแต่อ่านตำราระดับปราชญ์เพียงอย่างเดียว”