เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉิงวั่งเป็นคนซื่อทื่อ เมื่อเห็นหยวนอู่ซึมเซาเหม่อลอย จึงได้แต่นิ่งเงียบไม่รู้ว่าจะปลอบประโลมอย่างไรดี
อีกทั้ง เขายังรู้สึกว่าในใต้หล้านี้ไม่มีถ้อยคำใดที่จะปลอบประโลมหยวนอู่ได้เลย
เว้นเสียแต่ว่า พี่เขยซุนต้าอันจะสิ้นลมหายใจไปในทันที
เขาไม่เคยมีความรัก จึงค่อนข้างยากที่จะเข้าใจความรู้สึกที่หยวนอู่มีต่อพี่สาวใหญ่
หากเปลี่ยนเป็นเขา ย่อมไม่อาจทำได้ถึงเพียงนี้โดยไร้ความเห็นแก่ตัวอย่างแน่นอน
ตระกูลซุนรวมถึงซุนต้าอันนั้นมีบุญคุณต่อบ้านตน ยามที่พ่อล่วงลับไปก็ได้พวกเขาคอยเกื้อหนุนจุนเจือ
ด้วยเหตุนี้หลังจากพี่เขยล้มป่วย พี่สาวใหญ่จึงไม่เคยคิดทอดทิ้งไปไหน
เที่ยวเสาะหางานทำ ทำงานรับจ้างเพื่อหาเลี้ยงชีพ
ว่าไปแล้วต่างก็เป็นคนที่น่าเวทนา ในด้านความรู้สึกจึงไม่รู้ว่าควรจะเอนเอียงไปทางฝ่ายใด
หยวนอู่ดึงสติกลับมา ครั้นแลเห็นสีหน้าของเฉิงวั่ง จึงแย้มยิ้มขึ้นมาราวกับไม่ใส่ใจสิ่งใด