ตอนที่ 253 เสียใจก็สายเกินไป

ไม่ว่ายายเฉียนจะพูดอะไรกัน ซ่งล่าเหมยก็ไม่เชื่อคำของนางอีกต่อไป เอ่ยโต้แย้งกลับไปทุกถ้อยคำ

พูดจนนางจนด้วยเหตุผลและถ้อยคำ ไม่อาจสรรหาคำใดมาเอ่ยอ้างได้อีก

จากนั้นจึงสะบัดแขนเสื้อเดินจากไป

ยายเฉียนกลับไปด้วยความผิดหวัง ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ก่นด่าตู้เฉี่ยวเหนียงว่าช่างล่อลวงผู้คนเสียจริง

ซ้ำยังด่าทอซ่งล่าเหมยและชิงเฉิงว่าไม่รู้จักดีชั่ว ยอมรับเอาคนเสแสร้งมาเป็นมารดาแท้

นางย่อมไม่อาจหาผลประโยชน์อะไรกันจากคนทั้งสองได้อีกแล้ว

ช่างเถอะ ช่างเถอะ ต่อไปนี้ไม่ขอยุ่งเกี่ยวอีกแล้ว นางคิดในใจ

เมื่อซ่งล่าเหมยเดินกลับมา ก็ถูกนางสวีร้องเรียกไว้ พลางถามว่า “นางพูดอะไรกันบ้าง”

“บอกว่าจะช่วยทาบทามสู่ขอให้ข้าเจ้าค่ะ”

นางสวีถามอย่างร้อนใจ “เจ้าคงมิได้ตอบตกลงกระมัง นางจะไปทาบทามการแต่งงานที่ดีอะไรกันได้ มิใช่ว่ารับผลประโยชน์อะไรกันจากผู้อื่นมาหรอกนะ”