ตอนที่ 235 ยิ่งถลำยิ่งลึก

ซ่งล่าเหมยเดินเข้าห้องไปอุ้มซูฮุ่ยออกมา เนื่องจากเพิ่งตื่นนอน นางจึงนอนพาดบ่าอย่างว่าง่าย มีเพียงดวงตากลมโตที่กลอกไปมามองดูผู้คน

ใบหน้าดวงน้อยขาวอมชมพู ดวงตากระจ่างใสเป็นประกาย มองดูแล้วชวนให้เอ็นดูยิ่งนัก

ใต้เสื้อตัวสั้นสีชมพูเผยให้เห็นท่อนแขนขาวผ่องอวบอ้วน มือดวงน้อยอันเนียนนุ่มประหนึ่งมีเวทมนตร์ดลบันดาลให้คนอดใจไม่ไหวต้องลูบคลำดูสักครา

ความคิดเพิ่งจะผุดขึ้น แม่เฒ่าหลี่ก็ก้าวไปข้างหน้ากุมมือน้อยของนางไว้แล้ว บนใบหน้าแย้มยิ้มอย่างอ่อนโยน

ซ่งล่าเหมยเอ่ยเสียงนุ่มกล่อมให้นางเรียกย่า

ซูฮุ่ยจ้องมองแม่เฒ่าหลี่ตาแป๋ว ร้องเรียกอย่างว่าง่ายหนึ่งคำ “ย่า”

เสียงเล็กเสียงน้อยเจือกลิ่นน้ำนม ฟังจนแม่เฒ่าหลี่ขอบตาร้อนผ่าว โผเข้ากอดนางไว้ทันที “มา ย่าขอกอดหน่อย”