เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คดีนี้สะเทือนไปถึงผู้เฒ่าสือ ยิ่งสะเทือนไปถึงผู้คนในตำบล ด้านหน้าที่ว่าการเมืองมีคนมาห้อมล้อมจนแน่นขนัด วิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่
ยามนี้พอเห็นหยางอิ้งเหอเดินออกมา ต่างก็พากันรุมซักถามความเป็นมาของเรื่องราวไม่หยุดปาก
ซ่งฉางฟู่หาวออกมาหนึ่งคำ ก่อนจะเอ่ยกับกลุ่มคนที่รุมล้อมอยู่ว่า “คดียังมิได้กระจ่างแจ้ง ผู้เฒ่าสือกำชับมาโดยเฉพาะว่าห้ามแพร่งพราย หากพวกเจ้าใคร่รู้จริง ๆ จงไปถามผู้เฒ่าสือกับท่านนายอำเภอเอาเถิด”
“เอาเป็นว่าคนในครอบครัวพวกข้าเป็นผู้บริสุทธิ์ มีคนใส่ร้ายป้ายสี มิเช่นนั้นคงมิอาจออกมาได้จริงหรือไม่”
หยวนอู่ออกมาจากด้านในที่ว่าการ ตะโกนขึ้นประโยคหนึ่งว่า “แยกย้ายกันไปได้แล้ว อย่าได้เที่ยวสืบถามตามใจชอบ”
ซ่งฉางฟู่กับหยางอิ้งเหอเอ่ยขอบคุณเขา เขาโบกมือโดยมิได้เอ่ยสิ่งใดมากความ “กลับไปเถิด ข้ายังมีราชการต้องจัดการ”