ตอนที่ 223 วางแผนใส่ร้าย

เวลาแห่งการรอคอยผ่านไปเชื่องช้าเป็นพิเศษ ประหนึ่งล่วงเลยไปค่อนชีวิต ทว่าแท้จริงเพิ่งผ่านไปเพียงหนึ่งหรือสองชั่วยามเท่านั้น

คนทั้งสี่ขมวดคิ้วแน่นนั่งเหม่อลอย ราตรีดึกสงัดแล้ว ทว่ากลับไม่มีความง่วงงุนเลยแม้แต่น้อย

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรกันขึ้น และไม่รู้ว่าเรื่องราวจะดำเนินไปในทิศทางใด การรอคอยอย่างไร้เบาะแสช่างทรมานจิตใจผู้คนยิ่งนัก

จ้าวชุนหลานยกมือกุมหน้า น้ำตาไหลรินรอดผ่านซอกนิ้วมือออกมา

คิดจะใช้ชีวิตให้ดีช่างยากเย็นเกินไปจริง ๆ

การค้าเพิ่งจะเริ่มตั้งตัวได้ กลับต้องมาพบเจอเรื่องเช่นนี้

หากอิ้งเหอมีอันเป็นไป นางคงต้องเสียใจจนตาย มิสู้ก้มหน้าทำไร่ไถนาอย่างสงบสุขอยู่ในหมู่บ้านยังจะดีกว่า

อย่างน้อยก็มิต้องมาอกสั่นขวัญแขวนเช่นนี้