ตอนที่ 212 ให้เป็นเช่นนี้เถิด

เฉิงวั่งมีเรื่องค้างคาอยู่ในใจ เขาจับจ้องฮวนเอ๋อร์พลางอึกอักคล้ายอยากจะเอ่ย ทว่าก็มิได้เอ่ย ยามเลิกงานช่วงพลบค่ำยิ่งชักช้าโอ้เอ้

ฮวนเอ๋อร์รับรู้ได้ว่าสายตาของเขามองตามตนเอง คล้ายกับมีวาจาอยากจะกล่าว

จึงแสร้งอ้างว่าจะไปซื้อเกลือ แล้วเดินตามหลังเขาออกจากลานเรือนไปติด ๆ

สี่เยวี่ยเหลือบมองโถเกลือที่มีอยู่ครึ่งหนึ่ง แต่ก็มิได้เปิดโปงนาง

หลังจากออกจากลานเรือน เฉิงวั่งก็ชะลอฝีเท้าลง แล้วก็เห็นนางตามมาจริง ๆ

บนถนนมิได้มีผู้ใดสนใจพวกเขา ทว่าเขายังคงประหม่าอยู่บ้าง ลอบมองหน้ามองหลังอย่างระแวดระวัง

ฮวนเอ๋อร์มีท่าทีเปิดเผยผึ่งผายไร้ซึ่งความขัดเขิน เอ่ยถามเขาเสียงแผ่วเบา “เจ้าคิดตกแล้วหรือยัง”

เฉิงวั่งชะงักฝีเท้า รู้สึกว่าหยุดเดินคงไม่เหมาะ จึงค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้า “ยัง…ยังเลย”