เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สองพี่น้องยังคุยกันมิทันจบ ก็เผชิญหน้ากับชิงเฉิงและสือโถวที่กำลังกลับเข้าหมู่บ้านพอดี
ชิงเฉิงเห็นซ่งล่าเหมยก็เอ่ยอย่างประหลาดใจระคนยินดี “พี่สาวเหตุใดจึงมาได้หรือ”
ทั้งสองหยุดบทสนทนา ซ่งล่าเหมยยิ้มพลางกล่าว “มารับพวกเจ้ากลับไปอย่างไรเล่า”
แม้จะรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ทว่าชิงเฉิงก็ยังคงดีใจ
มีพวกเขาสองคนอยู่ จึงมิสะดวกที่จะคุยรายละเอียดต่อ สี่เยวี่ยเอ่ยเสียงเบา “พี่สาวอย่าคิดมากเกินไปเลย ท่านยังมีพวกเราอยู่นะ”
ซ่งล่าเหมยได้ระบายความในใจออกมาแล้ว ก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาก
นางยิ้มให้สี่เยวี่ย แล้วพาชิงเฉิงกับสือโถวกลับหมู่บ้านไป
สี่เยวี่ยกลับไปที่ร้านค้า อาศัยช่วงค่ำตรวจนับบัญชี ทั้งยังนับเงินในมืออีกรอบหนึ่ง
รวมกับตั๋วเงินหกสิบตำลึงที่ฝากไว้กับตู้เฉี่ยวเหนียง ก็เพิ่งจะเกินแปดสิบตำลึงมาเล็กน้อย
ในจำนวนนี้มีกำไรสองส่วนที่ต้องมอบให้ซ่งฉางกุ้ย หักออกไปแล้วก็เหลือไม่มากเท่าใด