เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามฟ้าเริ่มสลัวคนทั้งสามกำลังกินมื้อค่ำกันอยู่ จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องโอ๊ยดังมาจากนอกลานเรือน เป็นเสียงของสตรี
ฮวนเอ๋อร์วางชามลงแล้วออกไปดู ที่หน้าประตูรั้วลานเรือนมีสตรีวัยสาวนางหนึ่งล้มทรุดนั่งอยู่ มือพลางกุมข้อเท้าแล้วร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวดไม่ขาดปาก
สี่เยวี่ยและหยางอิ้งเหอพากันล้อมเข้ามา ได้ยินสตรีผู้นั้นบอกว่าตนแซ่หวัง ครอบครัวฝ่ายสามีอยู่ที่หมู่บ้านหลี่ทางทิศตะวันออกของตำบล
เดินทางไปเยี่ยมญาติแล้วกำลังจะกลับบ้าน ทว่าเพราะฟ้ามืดจึงเร่งฝีเท้าเร็วไปหน่อย ทำให้ข้อเท้าแพลง
ฮวนเอ๋อร์มีน้ำใจช่วยประคองนางลุกขึ้น “ยังเดินไหวหรือไม่”
สตรีผู้นั้นร้องครวญคราง พลางพิงกายเข้ากับตัวนาง “เจ็บเหลือเกิน”
“ไม่ไหวแล้ว เดินไม่ไหวแล้ว รบกวนพี่ใหญ่ช่วยไปที่ถนนทิศใต้ของตำบลตามหาช่างจักสานแซ่จางทีเถิด ภรรยาของเขาคือพี่สาวของข้าเอง”