เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สี่เยวี่ยเรียกโก่วเซิ่งเข้ามาในห้อง แล้วมอบเงินให้หนึ่งพวง ช่วงวันเวลาเหล่านี้มิได้เรียกใช้เขาน้อยเลย ถือเสียว่าเป็นค่าเหนื่อยยาก
โก่วเซิ่งไม่ยอมรับ ในร้านยามเที่ยงวันสามารถกินข้าวได้อิ่มหนึ่งมื้อ ช่วยทำงานย่อมเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว
“เจ้าช่วยพี่ใหญ่ทำงานเป็นเรื่องสมควร ช่วยข้าหามิใช่ไม่ หากไม่รับวันหน้าก็มิกล้าเรียกเจ้ามาช่วยแล้ว”
ผัดผ่อนกันอยู่สองคราโก่วเซิ่งก็รับเงินไป รอยยิ้มตรงมุมปากมิอาจปิดบัง ในที่สุดเขาก็สามารถหาเงินได้แล้ว
พลันนึกขึ้นได้ว่ายังติดค้างเงินสี่เยวี่ยอยู่ รีบดันเงินกลับคืนไปอีกครา “ช่วยพี่สาวชำระหนี้”
“พี่สาวเจ้าบอกว่าเงินนั้นให้นางเป็นผู้ชำระ กำชับข้าเป็นพิเศษว่าอย่าได้เก็บเงินของเจ้า”
สี่เยวี่ยไม่ยอมรับ โก่วเซิ่งซุกเงินเข้าอกเสื้อด้วยความยินดีปรีดา เอากลับไปให้แม่ได้ดีใจสักหน่อย