เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ใกล้จะถึงปีใหม่ บ้านคนอื่นต่างครึกครื้นรื่นเริง บ้านตนเองกลับเงียบเหงาวังเวง ในใจของแม่เฒ่าหลี่จึงเต็มไปด้วยความขมขื่นยากจะบรรยาย
เมื่อครู่เสียกิริยาร่ำไห้สะอึกสะอื้นต่อหน้าสี่เยวี่ย พอได้สติกลับคืนมาก็ยากจะสะกดกลั้นความเศร้าโศก กล่าวประโยคหนึ่งออกมาด้วยความรวดร้าวว่าไอ้พวกสมควรตายฟ้าผ่าจะไม่มีวันตายดี พลางปาดน้ำตาแล้วหันหลังเดินจากไป
สี่เยวี่ยเคยไม่พอใจนางเพราะเรื่องของพี่สาว ทว่ายามนี้กลับหลงเหลือเพียงความเห็นอกเห็นใจ
ถึงขั้นรู้สึกปวดใจอยู่บ้างเสียด้วยซ้ำ
นางมิได้ทำเรื่องชั่วช้าผิดต่อฟ้าดินอะไรกัน เรื่องราวมากมายยากจะชี้ชัดว่าถูกหรือผิด
การเลี้ยงดูบุตรชายที่ไม่เอาถ่านเช่นนี้ ก็ถือเป็นคราวเคราะห์เช่นกัน
ฮวนเอ๋อร์เบ้ปากพลางเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง “ข้ายังนับถือนางอยู่บ้างนะเจ้าคะ บอกว่าไม่ยอมให้สตรีผู้นั้นเข้าบ้าน ก็ไม่ยอมให้นางเข้าบ้านจริง ๆ”