ตอนที่ 182 ตั้งแผงขายของถูกตอแย

โต๊ะจีนจัดเลี้ยงหมุนเวียน คนทั้งหมู่บ้านกินดื่มกันอย่างเต็มคราบ

ซ่งต้าป่าวร่ำสุรามากเกินไป เมามายกองอยู่กับพื้น เยี่ยนจื่อหมายจะเข้าไปพยุง เขากลับกวัดแกว่งมือเตะถีบเท้าด่าทอผู้คนไปทั่ว

ชายฉกรรจ์ในหมู่บ้านหลายคนจึงตัดใจช่วยกันหามเขาไปโยนทิ้งไว้ในกองฟาง ปล่อยให้เขานอนไปตามเรื่อง

อย่างไรเสียก็หนาวมิมรณะอยู่แล้ว

หวังต้าจู้วิ่งวุ่นหัวหมุน ทั้งช่วยยกโต๊ะม้านั่ง ทั้งช่วยรื้อเพิงพัก

ซ่งฉางฟู่มองดูแล้วส่ายหน้าไม่หยุด ขมวดคิ้วเอ่ยกับแม่ม่ายหลิ่วว่า “หลิ่วเย่เอ๋ย คนขยันขันแข็งถึงเพียงนี้ เจ้าต้องปฏิบัติต่อเขาให้ดีหน่อยนะ ความจริงใจถึงจะแลกความจริงใจกลับมาได้”

แม่ม่ายหลิ่วไม่สนใจเขา นางสวีเหลือบมองนางแต่ไกล “ย่ำยีคนอื่น ย่อมมีเวลาที่เจ้าต้องนึกเสียใจภายหลัง”