กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แม่เฒ่าหลี่ล้มป่วย ไม่มีผู้ใดสนใจทิงฉินอีก ต่างพากันยุ่งอยู่กับการจัดเทียบยา ต้มยา และปรนนิบัติดูแล
พ่อเฒ่าหลี่นั่งอยู่ตรงหัวเตียงทอดถอนใจไม่ขาดสาย พลางกุมมือของนางไว้ “ยายเฒ่า ครอบครัวนี้จะขาดเจ้าไปไม่ได้นะ สุขภาพร่างกายสำคัญที่สุด ปล่อยมันไปเถิด”
แม่เฒ่าหลี่หลับตาแน่น น้ำตาหลั่งรินออกมา
นางเค้นเสียงลอดไรฟัน “ข้าถามใจตัวเองดูแล้ว ชั่วชีวิตนี้ไม่เคยทำร้ายผู้ใด เหตุใดสวรรค์จึงต้องลงทัณฑ์ข้าเช่นนี้”
นางแค้นใจจนทุบแผ่นกระดานเตียง ระบายเพลิงโทสะที่สุมแน่นในอก
บังเกิดความรู้สึกจนปัญญาและไร้เรี่ยวแรงต่อหลี่ชิ่งโหย่ว จนกระทั่งใจสิ้นหวัง
ที่แท้สายสัมพันธ์แม่ลูกก็สามารถจืดจางเบาบางลงได้ถึงเพียงนี้
ในเมื่อมันไร้คุณธรรม ไฉนนางจะต้องไปคำนึงถึงความผูกพันอีก