ตอนที่ 151 การค้ามาถึงหน้าประตู

ในใจซ่งล่าเหมยกระจ่างแจ้งยิ่งนัก การพากระเตงซูฮุ่ยแต่งงานออกไปย่อมง่ายต่อการถูกรังเกียจเดียดฉันท์ สันดานมนุษย์ล้วนแสวงหาผลประโยชน์หลีกเลี่ยงภยันตราย นางไม่อยากเอาชะตาไปเดิมพันว่าจะได้พบบุรุษที่ดี

นางไม่คิดว่าตนเองเป็นคนโชคดีอันใด จึงยิ่งไม่กล้าเอาชีวิตไปเดิมพัน ทั้งยังไม่อาจแบกรับผลลัพธ์ยามพ่ายแพ้การเดิมพันได้ไหว

ยอมที่จะไม่แต่งงานอีก เลี้ยงดูซูฮุ่ยให้เติบใหญ่ด้วยตนเอง แม้จะลำบากเหน็ดเหนื่อยไปบ้าง แต่อย่างน้อยวันเวลาก็ดำเนินไปอย่างสบายใจ ไม่ต้องทนรับความอยุติธรรมคับแค้นใจที่ผู้อื่นมอบให้

เพราะมีความคิดเช่นนี้ จึงร้อนรนกระวนกระวายอยากจะมีลู่ทางการทำมาหากินสักอย่าง

ประการหนึ่งคือสามารถออกห่างจากบ้าน ไม่ต้องคอยเผชิญหน้ากับสายตาอันห่วงกังวลของคนในครอบครัวอยู่ตลอดเวลา

ประการที่สองคือมีงานการให้ยุ่งเข้าไว้ จะได้ไม่มีเวลาคิดฟุ้งซ่าน

ยิ่งคิดมากเท่าใด นางก็ยิ่งทรมานใจ รู้สึกราวกับว่าทุกคนต่างพากันชี้นิ้วซุบซิบนินทานางไปเสียหมด