เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่ชิ่งโหย่วดูออกว่าแม่ชอบซูฮุ่ยจากใจจริง ทว่าต่อให้ไม่ชอบ ยามหย่าร้างโดยความยินยอมก็เพื่อหน้าตา ย่อมไม่ยอมมอบเด็กให้ล่าเหมยอยู่ดี
ต่อเรื่องที่เขารับปากไว้ก่อนหน้านี้ว่าจะยกซูฮุ่ยให้ล่าเหมยนั้น ก็รู้สึกเสียใจภายหลังอยู่บ้าง ถึงกับเคยคิดจะตระบัดสัตย์
ทว่ายามนี้ซ่งล่าเหมยเอ่ยถามเขาอย่างระมัดระวังเจือแววอ้อนวอนว่าอย่ากลับคำได้หรือไม่ ทำให้เขายากจะเอ่ยปากปฏิเสธ
เขาพยักหน้าอย่างหมดเรี่ยวแรง
ซ่งล่าเหมยดีใจทั้งยังโล่งอก เอ่ยคำหนึ่งด้วยความจริงใจ “ขอบคุณเจ้า ข้าจะดูแลซูฮุ่ยให้ดี ไม่ยอมให้นางต้องลำบากหรือต้องน้อยเนื้อต่ำใจเด็ดขาด”
หลี่ชิ่งโหย่วไม่ส่งเสียง เพียงพยักหน้าระรัว เขาเชื่อมั่นว่าซ่งล่าเหมยเป็นท่านแม่ที่ดีเฉกเช่นแม่ของตน
แม้จะเกลียดการกระทำของเขาแทบตาย ทว่าก็ยังพยายามสุดกำลังเพื่อเก็บกวาดเรื่องยุ่งเหยิงให้เขา