ตอนที่ 115 บุตรคือหนี้สิน

กลางถนนใหญ่สี่เยวี่ยถามไม่ออก สองคนจึงเดินมายังมุมที่ค่อนข้างลับตาคนริมถนน มองดูซ้ายขวาไม่มีผู้ใดสนใจ

จึงเอ่ยถามว่า “หากบุรุษทำหนังสือสัญญายกบุตรให้อีกฝ่ายที่เป็นสตรี โดยไม่มีนายหน้า หนังสือสัญญานี้จะนับว่ามีผลหรือไม่”

ประโยคที่ไม่มีต้นสายปลายเหตุ ทว่าฟางเซิงกลับฟังเข้าใจ เขาเป็นคนในตำบลนี้ เรื่องราวของตระกูลหลี่เอิกเกริกจนทุกคนรู้กันทั่ว ย่อมรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว

เขาไม่ได้ซักไซ้สาเหตุ ตอบกลับไปว่า “หากมีนายหน้ามารับรองย่อมดีที่สุด”

สี่เยวี่ยกลัดกลุ้ม ก็เพราะหานายหน้าไม่ได้น่ะสิ

นางทอดสายตามองฟางเซิง แล้วก็ส่ายหน้า การจะให้คนมารับรองไม่ต่างอะไรกับการลากผู้อื่นลงน้ำ

มิใช่ญาติมิใช่คนคุ้นเคย ย่อมไม่มีผู้ใดยินยอม

คนที่เป็นญาติเป็นคนคุ้นเคย ก็ไม่เหมาะที่จะเป็นนายหน้า

ช่างจัดการได้ยากจริง ๆ