ตอนที่ 113 ล่วงรู้เบื้องลึก

หยางอิ้งเหอเสนอค่าจ้างวันละยี่สิบเหวิน จ้างพ่อเก๋อมาทำงาน หากภายภาคหน้าฝีมือของเขาพัฒนาดีขึ้น ค่าจ้างก็ยังหารือกันใหม่ได้

ค่าจ้างแรงงานชายฉกรรจ์วันหนึ่งก็เพียงเท่านี้ คำนวณตลอดทั้งเดือนแล้วยังได้มากกว่าที่เขาขายหุ่นไม้เสียอีก

พ่อเก๋อไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยก็ตอบตกลงทันที

บ้านของเขาอยู่ห่างจากตัวตำบลสิบกว่าลี้ ไปกลับต้องใช้เวลาถึงสองชั่วยาม

หยางอิ้งเหอเป็นคนคุยง่าย จึงอนุญาตให้เขานำไม้กลับไปแกะสลักที่บ้าน ไม่จำเป็นต้องเดินทางมาทุกวัน

กระทั่งมีดแกะสลักสำหรับงานไม้ก็ยังให้เขายืมใช้ก่อน

เครื่องมือเดิมของพ่อเก๋อนั้น มีเพียงบางส่วนที่พอใช้การได้ หาได้ครบครันไม่

เรื่องนี้เดิมทีควรต้องให้เขาจัดหาเอง ทว่าเมื่อคำนึงว่าการจัดหาเครื่องมือต้องสิ้นเปลืองเงินทองไม่น้อย จึงให้เขายืมใช้ไปพลางก่อน