ตอนที่ 104 ปวดร้าวแทบขาดใจ

ท่าทีของแม่เฒ่าหลี่ทำให้นางสวีพึงพอใจยิ่งนัก สีหน้าผ่อนคลายลงบ้าง “พวกเราต่างก็เป็นแม่คนที่มีลูกสาวกันทั้งนั้น มาเจอเรื่องพรรค์นี้เข้าผู้ใดจะรับไหว”

พร่ำร้องว่าบาปกรรมไม่หยุด แม่เฒ่าหลี่ก็ให้หลี่ไหลตี้เข้าไปในห้องฝั่งตะวันตกเพื่อช่วยพวกนางเก็บข้าวของด้วยกัน

ยามเดินออกมาก็รับปากอีกว่า “ให้ล่าเหมยวางใจพักอยู่ที่ตระกูลฝ่ายแม่สักสองสามวันเถิด เรื่องนี้พวกเราจะไปหาถึงบ้านเพื่อให้คำอธิบายแก่นางเอง”

พลันรอจนพวกนางจากไป แม่เฒ่าหลี่ไม่แม้แต่จะมองหลี่ชิ่งโหย่ว นางกุมหน้าอกเดินกลับไปนอนในห้องตะวันออก

หลี่ไหลตี้ถอนหายใจ ตวัดสายตาจ้องมองน้องชาย “เจ้าคิดจะบีบให้แม่ของพวกเราอกแตกตายหรืออย่างไร หญิงคณิกานางนั้นมีอะไรกันดี นางบอกว่าลูกเป็นของเจ้าก็เป็นของเจ้าหรือ”