ตอนที่ 102 โสโครกยิ่งนัก

อิสตรีล้วนรักความงาม ทว่าทิงฉินกลับไม่เคยแต่งเนื้อแต่งตัวให้น่ามอง ซ้ำยังแสร้งทำตัวให้อัปลักษณ์อย่างจงใจ

ในจุดนี้ ชิงเหยาพึงพอใจในตัวนางยิ่งนัก

แขกผู้อุปถัมภ์ผู้นั้นร่ำสุราจนกึ่งเมามาย หมายจะร่วมเรียงเคียงหมอนกับชิงเหยา นางรู้ความจึงหลบฉากออกไปแต่แรก ทว่ากลับถูกเรียกตัวเข้าไปกะทันหัน

“หญิงงามย่อมงามจริงอยู่ ทว่าไหนเลยจะน่าอภิรมย์เท่ากับนางคณิกาบริสุทธิ์”

วาจาเพียงประโยคเดียวก็ทำให้นางต้องสูญสิ้นเรือนร่างอันบริสุทธิ์ไป

ด้วยเหตุนี้จึงถูกชิงเหยาผูกใจเจ็บแค้น

อย่างไรเสียนี่ก็เป็นการหักหน้านาง

ทิงฉินรู้ดีว่าตนมิอาจอยู่ในหอสำราญชิงเล่อได้อีกต่อไป หากไม่หาทางรอดให้ตนเอง ก็รังแต่จะตกต่ำกลายเป็นหญิงคณิกาขั้นต่ำช้าที่สุด

ถึงได้จนตรอกบีบคั้นให้ต้องบากหน้าไปหาหลี่ชิ่งโหย่ว

นางไหนเลยจะดูไม่ออกว่าเขาเพียงมุ่งหวังในตัณหาราคะ หาได้มีใจจริงแท้ไม่