บทที่ 7: ก้าวสู่มหาปราชญ์

บทที่ 7: ก้าวสู่มหาปราชญ์

อัจฉริยะร้ายกาจเกินจินตนาการ ยอดอัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานซึ่งไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์เผ่ามนุษย์ ความตื่นตะลึงนั้นยากจะพรรณนา ความปลาบปลื้มยากจะเอื้อนเอ่ย

จักรพรรดิถังหัวเราะเสียงดัง

“ดี! ดี! ดี!”

เสียงดีสามคำดังออกไปนอกตำหนักดารา ทำให้ผู้คนที่คุกเข่าอยู่ต่างสะดุ้ง

พวกเขาเงยหน้าขึ้น แววตาฉายความสงสัย

นี่หรือเป็นเพียงเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายก่อนสิ้นใจ?

พวกเขาตั้งใจฟัง อยากได้ยินเสียงภายในตำหนักให้ชัด ทว่าหลังเสียงหัวเราะกลับเงียบสนิท เพราะจักรพรรดิถังใช้พลังปิดกั้นตำหนักดาราทั้งหมดไว้

“เมื่อมีเจ้าอยู่ ต่อให้เราต้องตายแล้วจะเป็นไรไป มีจักรพรรดิมนุษย์อยู่เพียงเก้าคน เผ่ามนุษย์ของเราก็ยังเป็นเผ่าพันธุ์ชั้นปลาย แต่เมื่อมีเจ้า เผ่ามนุษย์ของเราจะผงาดขึ้นในที่สุด”