กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 3: พรสวรรค์ไร้ผู้เทียบเทียมตลอดกาล
“ดี พรุ่งนี้ก็มาตามเวลานี้”
หลินฝานกล่าวพร้อมรอยยิ้ม ก่อนหันไปมองฉินมิ่งที่ยืนอยู่ข้างๆ
“วิชาทั้งปวงในโลกต่างเข้าถึงมหาธรรมได้ ไม่มีสูงต่ำ ใครบอกว่าการเรียนพิณเป็นวิชาชั้นต่ำ เพลงพิณบทหนึ่งก็สามารถบรรเลงบทเพลงอันรุ่งเรืองของเผ่ามนุษย์ได้”
“วิชาจะแบ่งสูงต่ำก็เพราะคน วิถีก็เช่นกัน”
ค่ำคืนอันหนาวเหน็บปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็ง ถ้อยคำแผ่วเบากลับเปิดประตูบานใหม่ในใจของเด็กหนุ่มและเด็กหญิงทั้งสอง
ไม่เคยมีใครกล่าวถ้อยคำเช่นนี้กับพวกเขามาก่อน
ในอดีตก็ไม่มีใครเคยพูดเรื่องเหล่านี้กับพวกเขา
“อย่าดูแคลนวิถี จงจำคำเหล่านี้ไว้”