กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 444 กอบโกยเงียบ ๆ
จิตสำนึกห้วงอเวจีสงบนิ่ง ราวกับผิวทะเลที่ราบเรียบ
แต่พี่น้องที่ชอบกระโดดทะเลบ่อย ๆ ก็รู้ดี ใต้ผิวทะเลที่นิ่งสงบนั้นอาจมีน้ำวนลูกแล้วลูกเล่า
ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่หยิ่งทะนงสุด ๆ เดิมทีท่าทีของมันต่อพระเจ้าก็เหมือนมองขยะที่ถูกทิ้ง
แต่ถ้าวันหนึ่งขยะก้อนนี้ตบกลับมาสักฉาด บอกมันว่ามันน่ะแหละคือขยะ ลองคิดดูว่าจิตใจของมันจะระเบิดแค่ไหน
อย่างตอนนี้ มันรับไม่ได้ที่พระเจ้าเข้าใจกฎเกณฑ์ก้าวหน้าไปได้มากขนาดนี้ในเวลาแค่นิดเดียว
ราวกับว่าเวลานับไม่ถ้วนที่ผ่านมาของตัวเองสูญเปล่าไปหมด หรือราวกับพิสูจน์ว่าตัวเลือกของตัวเองผิดไปแล้ว
มันรับไม่ได้ และก็ไม่อยากรับ