กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 389 หลังสงครามใหญ่
ความเปลี่ยนแปลงของโลกดวงดาวเพิ่งจบลง เต๋าเกมก็อดทนไม่ไหวจนคลั่งขึ้นมาในที่สุด
“ตายกันให้หมดเลย!”
เจอเหล่าตัวตนทรงพลังจากหลายโลกรุมล้อม แม้แต่ตัวมันเองก็ต้านไม่ไหวแล้ว
ถึงขั้นมีโลกเกมถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ กลายเป็นของรางวัลจากสงครามของพวกเทพผู้โลภมากอย่างต่อเนื่อง
ในสถานการณ์แบบนี้ มันไม่มีความหวังในชัยชนะเหลืออยู่แล้ว
แทนที่จะให้พวกนี้ฉกชัยชนะไป สู้ลากทุกคนให้พินาศไปด้วยกันยังดีกว่า
ยกตัวอย่างเทพโบราณ แต่ละองค์ลืมเจตนาเดิมกันหมด แย่งชิงของที่ปล้นมากันอย่างบ้าคลั่ง
มองภาพรวมงั้นเหรอ? ในสายตาพวกเขา ตัวเองคือภาพรวม ส่วนคนอื่นล้วนเป็นวัวเป็นควายให้ใช้งาน