กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 338 ยุคมันเปลี่ยนอีกแล้ว
“ทำไมแต่ละคนถึงจ้องผมกันหมดเนี่ย?”
ลีออนจนใจสุด ๆ ตัวเองก็แค่คนธรรมดาสามัญคนหนึ่ง เทพโบราณพวกนี้ว่างมากนักหรือไง?
เห็น 'ความตาย' ตามติดมาไม่ห่าง ลีออนก็ได้แต่เลือกที่จะรับมันไว้
“'เล่ห์กล' ยังหลบได้ แต่ความตายผมหลีกเลี่ยงไม่ได้”
ลีออนรู้ชัดในใจ พลังของความตายไม่เหมือนเล่ห์กล มันน่ากลัวกว่ามาก หลบไม่พ้น
ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีเจตนาดีหรือร้าย เขาก็ได้แต่รับไว้ และเป็นไปได้มากกว่าคืออยู่กึ่งกลางทั้งสองอย่าง
งั้น...ความตายต้องการอะไร?
ให้ชีวิตเหี่ยวเฉา?
ลีออนไม่คิดว่าอีกฝ่ายที่มีชีวิตอยู่มาไม่รู้กี่นานจะต้องการให้เขามาสร้างความตายให้