กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 คนใจดี
ตอนที่แสงแดดส่องผ่านช่องประตูมาถูกตาของเจมส์ ในที่สุดเขาก็ถูกแสงจ้านั่นสะกิดจนตื่น
“ไอ้พระอาทิตย์บ้าเอ๊ย สักวันข้าจะจับแก…”
เจมส์พูดไปได้ครึ่งก็หยุด เขายกมือขวาของตัวเองขึ้นมา มันเป็นธรรมชาติเหลือเกิน
แต่เขาจำได้ชัดเจน มือขวาของเขาไม่มีอยู่แล้ว
ด้านที่แสงส่องไม่ถึง ความวาวของโลหะดูหมอง ๆ ไม่มีประกาย แต่สำหรับเจมส์แล้ว มันเหมือนชีวิตใหม่
“ข้าไม่ได้ฝันไป ไม่ได้ฝันไปจริง ๆ โอ๊ย! เจ็บชะมัด!”
หลังจากใช้มือกลตบหน้าตัวเองไปฉาดหนึ่ง เจมส์ก็ได้ข้อสรุปหนึ่ง หน้ามนุษย์ไม่ได้แข็งเท่ามือเหล็ก
เหลือเชื่อ ราวกับฝันไป