กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 168 ฉันก็คือฉัน!
“นี่มัน……”
ช่วงเวลานั้นฉันถึงกับตะลึงงัน ไม่กล้าเชื่อเลยจริง ๆ ว่าตัวฉันจะเป็นร่างกลับชาติมาเกิดของเฮยอู๋ฉาง?
ทว่าภาพที่หลั่งไหลเข้ามาในหัวของฉันจากกระบองร่ำไห้นั้น กลับดูสมจริงเหลือเกิน ไม่เหมือนการสร้างเรื่องหลอกลวงเลยสักนิด!
ฉันยังนึกไปถึงตอนที่ฉันกับไป๋อู๋ฉางอยู่ที่โรงเตี๊ยมส่งวิญญาณ ตอนที่หัววัวเห็นฉันครั้งแรกแล้วพูดคำเหล่านั้นออกมา ในตอนนั้นเขาเรียกฉันว่า “เฮยผู้เฒ่า” ตรง ๆ หรือว่าเจ้าหมอนั่นจะจำฉันได้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว?
อีกอย่างคือตอนที่ไป๋อู๋ฉางพบฉันครั้งแรก เขาก็เรียกฉันว่าพี่น้องอย่างเต็มปากเต็มคำ และทุกคนต่างก็รู้ดีว่าไป๋อู๋ฉางมีพี่น้องแค่คนเดียว นั่นก็คือเฮยอู๋ฉาง!
“ให้ตายเถอะ……”