0163

⬢⬢⬢

ตอนที่ 163 ยังมีอีกหนึ่งเม็ดงั้นรึ?

“แก!”

สิ้นคำนี้ ไป๋อู๋ฉางแทบตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ ทว่ากลับทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

หันไปมองใบหน้าอาจารย์ของฉัน ในตอนนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่ท่านยังคงกัดฟันอดทนไว้ ไม่ส่งเสียงร้องออกมาแม้แต่นิดเดียว

ในขณะเดียวกัน เสี่ยวกู่ที่อยู่ข้างกายฉันก็เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยว “ห้ามมอบไข่มุกเร้นลับให้มันเด็ดขาด ถ้ามันได้ไป พลังของมันต้องน่ากลัวกว่าตอนนี้หลายเท่า! ถึงตอนนั้นเกรงว่าต่อให้ฉันกับเหล่าไป๋ร่วมมือกัน พวกเราก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันอยู่ดี!”

“แต่ว่า……”

เหตุผลง่าย ๆ แค่นี้ฉันจะไปไม่เข้าใจได้อย่างไร แต่ฉันจะทนดูอาจารย์วิญญาณแตกสลายไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างไรกัน?

ในจังหวะที่ฉันกำลังลังเล อวี๋ข่ายก็เหลือบมองดวงจิตวิญญาณของอาจารย์ที่อยู่ในมือมันอย่างเย็นชา แล้วหัวเราะ “จุ๊ ๆ! ตาแก่ เอ็งนี่สายตายังไม่พัฒนาขึ้นเลยนะเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ศิษย์รักคนใหม่ที่เอ็งเพิ่งรับมาคนนี้ ยอมให้เอ็งวิญญาณแตกสลายไปดีกว่าจะมอบไข่มุกเร้นลับในมือให้ข้า!”