เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 150 การรู้แจ้งมีก่อนหลัง
ลองดูก็จะรู้!
เมื่อคิดได้ดังนั้น ผมยังจะกล้าลังเลอีกแม้แต่นิดเดียวได้อย่างไร ในจังหวะที่ไป๋อู๋ฉางและคนอื่นๆ รอบข้างต่างก็ทุ่มความสนใจไปที่คัมภีร์สวรรค์บนหน้าผาหิน ผมรีบพยายามโคจรปราณแท้ภายในร่างกายไปตามเส้นทางพิเศษที่บรรยายไว้ใน “แผนผังเส้นลมปราณพิสดาร” แล้วเริ่มโคจรอย่างเชื่องช้า!
“เอ๊ะ?”
อุทานออกมาด้วยความตกใจ เหมือนว่าจะเป็นจริงนะ?
เพราะในจังหวะที่ผมเพิ่งเริ่มโคจรปราณแท้ภายในร่างกาย ปราณเหล่านั้นก็เหมือนกับน้ำที่เดือดพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน เริ่มเคลื่อนที่ไปตามเส้นลมปราณพิสดารของผมอย่างบ้าคลั่ง!
แม้ว่าตอนนี้ผมจะทะลวงเข้าสู่ระดับ “ได้โอสถ” แล้ว แต่ในความเป็นจริง “เส้นลมปราณพิสดาร” ภายในร่างกายของผมกลับยังไม่ได้ถูกทะลวงจนครบถ้วน! กระทั่งสิ่งที่เรียกว่า “เส้นลมปราณเหรินตู” ก็เพิ่งจะถูกทะลวงไปได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น