0144

⬢⬢⬢

ตอนที่ 144 ดันได้รับบาดเจ็บงั้นหรือ?

“หือ?”

เสียงกรีดร้องโหยหวนที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันทำให้พวกเราตกใจไม่ใช่น้อย ฉู่เยว่เตรียมจะวิ่งออกไปดูโดยสัญชาตญาณ แต่กลับถูกฉันคว้าตัวเอาไว้ได้ทันท่วงที

พร้อมทั้งพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “อยู่ที่นี่แหละห้ามขยับ! ฉันออกไปดูเอง!”

ฉันรู้อยู่แล้วว่าลุงอู๋ไม่ใช่คนธรรมดา เห็นทีเขาคงเลือกที่จะลงมือกับนักฆ่าสองคนของ “สำนักทวงวิญญาณ” นั้นแล้วสินะ

ถึงในใจจะรู้สึกไม่เต็มใจนัก แต่ฉันก็รีบสาวเท้าตรงไปยังประตูห้องพักผู้ป่วย ฉู่เยว่รีบตามมาทันที แต่กลับถูกฉันใช้สายตาที่ห้ามขัดขืนจ้องเขม็งกลับไปจนหยุดกึก

“คุณ!”

ฉู่เยว่ดูเหมือนจะตกใจกับสายตาของฉัน นางมองฉันด้วยความประหม่าเล็กน้อย ก่อนจะถอยกลับไปที่หน้าเตียงของฉู่เทียนหนาน พลางเบ้ปากพูดอย่างไม่พอใจว่า “พวกผู้ชายปากแข็งเอ๊ย!”

ให้ตายสิ!