0136

⬢⬢⬢

ตอนที่ 136 สร้างความชอบไถ่โทษ?

“โอ้?”

เสวหนิงขมวดคิ้วเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้คาดคิดว่าท่าทีของฉันจะเปลี่ยนไปมากถึงเพียงนี้

เขาลังเลครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้าให้ฉัน “ได้! ฉันอยากจะเห็นนักว่าแกจะมีลูกไม้ตื้น ๆ อะไรให้เล่นอีก!”

สิ้นเสียงพูด เสวหนิงก็เดินออกจากห้องพักฟื้นไปทันที ฉู่เยว่ที่อยู่ด้านข้างมองฉันด้วยความกังวล ส่วนฉันส่งสายตา “วางใจเถอะ” ให้เธอ ก่อนจะรีบตามเขาออกไป

ทันทีที่ออกจากห้อง เสวหนิงก็พูดด้วยใบหน้าหงุดหงิด “ว่ามา! แกคิดจะทำอะไรกันแน่?”

“ไม่ได้คิดจะทำอะไร?”

ฉันยักไหล่ให้เขาเล็กน้อย แล้วแสร้งทำเป็นยิ้มอย่างมีเลศนัย “พวกเราทุกคนต่างก็เป็นศิษย์ร่วมสำนัก ฉันก็แค่แค่อยากจะให้โอกาสแกอีกครั้งเท่านั้น”

“โอกาส?”