0126

⬢⬢⬢

ตอนที่ 126 ขอโทษที ฉันแสดงต่อไปไม่ไหวแล้ว

“อะ?”

“นี่...”

ฉันเกาหัวอย่างงุนงง รู้สึกงวยงงอย่างบอกไม่ถูก ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอีกฝ่ายถึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้

เมื่อกี้ยังดี ๆ อยู่เลยไม่ใช่หรือไง ทำไมจู่ ๆ ถึงเดินหนีไป แล้วยังมาด่าฉันว่าเป็น “พ่อค้าหน้าเลือด” อีก?

ระหว่างที่ฉันกำลังครุ่นคิด ชายชราก็รีบร้อนวิ่งกลับมาจากทางแยกไม่ไกล พลางยิ้มประจบ “ขอโทษที พอดีเจอคนรู้จักน่ะ ให้คุณรอนานเลย”

“ไม่เป็นไรครับ!”

ฉันส่ายหน้าและรีบลุกขึ้นจากหน้าแผงลอย ชายชราจึงถามขึ้นว่า “เป็นไงบ้าง? เมื่อกี้มีลูกค้าไหม?”

“เดิมทีก็มีครับ แต่พอได้ยินว่าคุณไม่อยู่ เขามองผ่าน ๆ แป๊บเดียวก็เดินไปเลย”