0124

⬢⬢⬢

ตอนที่ 124 ความลับสวรรค์ที่ไม่อาจรั่วไหล

“……”

ผมเบะปากเล็กน้อย ก่อนจะโยนผ้าปูที่นอนที่เพิ่งเก็บมาได้เมื่อครู่ให้เธอตรง ๆ พร้อมกับกล่าวอย่างจนใจว่า “อย่าเพิ่งไม่พอใจไปเลย!”

“ถ้าจะพูดให้ถึงที่สุด เรื่องนี้เธอเป็นคนก่อขึ้นเองทั้งหมดนะ ฉันต่างหากที่เป็นเหยื่อตัวจริง เข้าใจไหม?”

“ไสหัวไป!”

พอคำนี้หลุดออกมา เซียวเซียวก็ยิ่งโกรธจัด เธอถลึงตาใส่ผมอย่างแรงก่อนจะแย่งผ้าปูที่นอนไปจากมือผม

ในขณะเดียวกัน ที่ไม่ห่างจากตรงนี้ก็มีเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน ผมหันขวับไปมองโดยสัญชาตญาณ ปรากฏว่าเป็นอาจารย์และท่านเก้ากับคนอื่น ๆ ที่รีบวิ่งมาพอดี

“นับว่าเธอแน่!”

“เรื่องนี้เรายังไม่จบกันแน่ ฉันจะมาหาเธอใหม่!”